انبوهی از فرشته های سپید

       با بیرقی به ارتفاع صداقت

                   در حجم کوچک یک ابر رهگذر

می آمدند تا کناره دریا برای آب

این آب

 بوی زمین گرفته

باید به سوی آسمان ببریمش//

تا با نوازش دست خدا

باران شود......رحمت بیافریند و

          چشم زمین

                روشن شود......................

                                         ............................

                                                              .......................

 راستی این شعرا که گفتم واقعا از سر دلتنگیه ، تقدیم به همه شما...

باز هم دلتنگی

   هیچ می دانی که دلتنگ توأم؟*  عاشقم ، آنی که دلتنگ توأم

نامه را واکن، قیامت کرده ام!*جان من ، جانی که دلتنگ توأم 

                                ------------

لمس کن!این قامت دلتنگی است-- نامه کو؟این غایت دلتنگی است

اشک می بینی و حاشا می کنی؟ -- این گواه ساعت دلتنگی است

                             -----------------

یادت آمد روز بارانی و اشک؟ --  لحظه سر در گریبانی و اشک؟

خوب شد باران مرا رسوا نکرد!—مانده ام با قلب ویرانی و اشک