باری زمانی نه چندان کم از مصاحبت یاران اهل دل و صفا محروم بودم که ایندفعه قرعه اردیبهشتی برایم نیکو از آب درامد و  روزگار هم صحبتی با شما در ته مانده ایام آن طالع شد . چه می دانم شاید خدا خواسته باشد از این پس اردیبهشت مرا مبارک گرداند.

  شعر محلی عاشقانه

دلُم شو روز خارکورِن ، اســیرن               شو اندر روز شی گَــــــپی تو گیرن 

 صُوینی گَه که أفتو تازه دِر مـیت              دلُم هَل هَل میکو ،تَش مـــیگرت سیت

سی خُوَش باشِ دلُم هر چی که میگم        نِمَشنِت، عاشکِن، میگم نمیگم

دلِ صاف صــــادکِ دیـــــوونه مو                دلِ تش گِرته ویــــــــروونه مـــــــــو

قلندر وار ری خونه تو میــــــــکو                نه فـــــرهادِن ولی بونه تو میـــــــکو

تو شیرینی ، تو از شیرین شِری تر            میرزِت نازِ تـــــــــــو دنـــــــــیا سراسر

مو که دایم وجودم بــــــی کرارِن               وجــــــــودِ بی کرارم فکر یــــــــارن

دلُم اُم زَت وُ دِریَه هر چه بــــادا                امــــیدوارم هِشات بارِ خدایــــــــــــــا

درِ خـــــــونه شما در می زنم مـو             تو در واکُش که پر پر می زنم مـــــو

صِدی پِی تو، دلم پرواز می کـــو              صِدِی پاتَم هِشی مو نـــــــاز مــــیکو

تو چــاردارِ درِ خونه که أنـــدی                  بنازُم نـــــازِ ای بـــــالا بلـــــــــندی

خدا دسِّت مریــــزا، چِت دُرُس کـِِ              مو حیرونم چطوری إت درس کـــــِِ

سلومِت کرد ورفتی إت گُ زِشتِن             حساوی شی حیا شو تو سِرِشتن

رقص آسمان

اسمان چه مهربان نگاه می کند به ما

ابرها پر از سخاوتند

و تمام قطره ها

نامه های سرگشاده خداست

که لحظه لحظه می رسد

در خیال من که عاشقانه مست می شوم از این شراب

واژه ای پر از گناه مستی ام نهیب می زند

 که ابرها ی باکره

  از این غریو رعد و برق ها

          بسان (مجدلیه )

پر از سرود  زایدن

  پر از بشارت مسیح

   به سوی قدس می روند..................